Poznaj znaczenie specjalistycznych terminow stomatologicznych. Wszystkie pojecia wyjasniamy prostym jezykiem.
Mechaniczne ścieranie się twardych tkanek zęba spowodowane czynnikami zewnętrznymi, np. zbyt twardą szczoteczką lub pastą ścierną.
Technika łączenia materiałów kompozytowych z tkankami zęba za pomocą specjalnych systemów wiążących.
Zębodół - kostna jama w wyrostku zębodołowym szczęki lub żuchwy, w której osadzony jest korzeń zęba.
Materiał używany do wypełnień stomatologicznych, będący stopem rtęci z innymi metalami. Obecnie rzadziej stosowany ze względu na estetykę i dostępność nowocześniejszych materiałów.
Znieczulenie stosowane podczas zabiegów stomatologicznych w celu eliminacji bólu.
Zrost korzenia zęba z kością wyrostka zębodołowego, uniemożliwiający prawidłowe wyrzynanie się zęba.
Urządzenie stosowane do korygowania wad zgryzu i ustawienia zębów. Może być stały (zamki, ligatury) lub ruchomy (nakładki, płytki).
Technika estetycznej odbudowy zębów przy użyciu materiałów kompozytowych nakładanych warstwowo.
Zamki ortodontyczne przyklejane do zębów, przez które przechodzi łuk ortodontyczny.
Nawykowe, mimowolne zaciskanie lub zgrzytanie zębami, najczęściej występujące podczas snu. Może prowadzić do uszkodzenia zębów i bólów głowy.
Materiał używany do mocowania koron, mostów, wkładów i innych uzupełnień protetycznych do zębów.
Nadmierne odkładanie się cementu korzeniowego na powierzchni korzenia zęba.
Schorzenie tkanek otaczających ząb, obejmujące dziąsła, kość wyrostka zębodołowego i więzadła zęba. Nieleczona może prowadzić do utraty zębów.
Torbiel - patologiczna jama wypełniona płynem, mogąca tworzyć się w okolicy wierzchołka korzenia zęba.
Zębina - tkanka stanowiąca główną masę zęba, położona pod szkliwem w koronie i pod cementem w korzeniu.
Lekarz specjalizujący się w diagnostyce, leczeniu i profilaktyce chorób zębów, dziąseł i jamy ustnej.
Uśmiercenie miazgi zęba za pomocą preparatów chemicznych. Obecnie rzadko stosowana metoda.
Szpara między zębami, najczęściej między górnymi jedynkami. Może być cechą indywidualną lub wymagać leczenia.
Tkanka miękka pokrywająca wyrostek zębodołowy i otaczająca szyjki zębów. Zdrowe dziąsła mają różowy kolor i nie krwawią podczas szczotkowania.
Zabieg chirurgiczny polegający na usunięciu zęba z zębodołu. Wykonywany, gdy ząb jest zniszczony, zakażony lub stanowi zagrożenie dla innych zębów.
Dziedzina stomatologii zajmująca się leczeniem chorób miazgi zęba i tkanek okołowierzchołkowych. Obejmuje m.in. leczenie kanałowe.
Chemiczne rozpuszczanie twardych tkanek zęba pod wpływem kwasów (np. z napojów gazowanych, soków, refluksu).
Bruzda lub szczelina na powierzchni żującej zębów trzonowych i przedtrzonowych.
Przetoka - patologiczne połączenie między ogniskiem zapalnym a powierzchnią dziąsła lub skóry.
Zabieg profilaktyczny polegający na aplikacji preparatów fluoru na zęby w celu wzmocnienia szkliwa i ochrony przed próchnicą.
Wada rozwojowa polegająca na niepełnym wykształceniu się zęba.
Profesjonalne oczyszczanie zębów wykonywane przez stomatologa lub higienistkę, obejmujące usunięcie kamienia nazębnego i osadów.
Obecność zębów nadliczbowych, czyli większej liczby zębów niż prawidłowa.
Wrodzony brak jednego lub kilku zębów (do 6 zębów). Częsta wada rozwojowa.
Niedorozwój szkliwa objawiający się plamami, bruzdami lub ubytkami na powierzchni zębów.
Sztuczny korzeń zęba, najczęściej wykonany z tytanu, wszczepiany chirurgicznie w kość szczęki lub żuchwy. Służy jako podstawa pod koronę protetyczną.
Nacięcie chirurgiczne tkanek miękkich, np. w celu drenażu ropnia.
Wkład koronowy wypełniający ubytek w koronie zęba, wykonywany w laboratorium.
Zmineralizowana płytka nazębna, tworząca twarde złogi na powierzchni zębów. Powstaje z osadu bakteryjnego i soli mineralnych ze śliny.
Przestrzeń wewnątrz korzenia zęba, zawierająca miazgę (naczynia krwionośne i nerwy). W leczeniu kanałowym jest oczyszczana i wypełniana.
Patologiczne pogłębienie rowka dziąsłowego powyżej 3mm, świadczące o chorobie przyzębia.
Zabieg oczyszczania kieszonek przyzębnych z tkanki ziarninowej i złogów nazębnych.
Nowoczesny materiał do wypełnień, składający się z żywicy i wypełniacza mineralnego. Estetyczny i trwały.
Uzupełnienie protetyczne odtwarzające koronę zęba. Wykonywana z ceramiki, porcelany, metalu lub materiałów kompozytowych.
Zabieg profilaktyczny polegający na pokryciu bruzd zębów trzonowych specjalnym lakiem uszczelniającym.
Zabieg endodontyczny polegający na usunięciu zakażonej miazgi z kanałów korzeniowych zęba, ich oczyszczeniu i wypełnieniu.
Cienka nakładka porcelanowa lub kompozytowa przyklejana na przednią powierzchnię zęba w celach estetycznych.
Wada rozwojowa polegająca na nadmiernej wielkości zębów.
Tkanka miękka znajdująca się wewnątrz zęba, zawierająca naczynia krwionośne, nerwy i komórki tkanki łącznej. Odpowiada za odżywienie zęba.
Wada rozwojowa polegająca na zbyt małej wielkości zębów.
Urządzenie optyczne umożliwiające wielokrotne powiększenie pola zabiegowego, stosowane w endodoncji i mikrochirurgii.
Uzupełnienie protetyczne zastępujące jeden lub więcej brakujących zębów, opierające się na zębach filarowych po obu stronach luki.
Zwarcie zębów - wzajemny kontakt zębów górnych i dolnych podczas zamykania szczęk.
Nakładka protetyczna pokrywająca guzki zęba, większa niż inlay.
Dziedzina stomatologii zajmująca się diagnostyką, profilaktyką i leczeniem wad zgryzu oraz nieprawidłowości w ustawieniu zębów.
Proces wrastania implantu w kość, tworzący trwałe połączenie między tytanem a tkanką kostną.
Potoczna nazwa trzeciego zęba trzonowego, zwanego też zębem mądrości. Wyrzynają się jako ostatnie, często powodując problemy.
Zapalenie tkanek otaczających implant, mogące prowadzić do jego utraty.
Przyzębie - zespół tkanek otaczających i utrzymujących ząb: dziąsło, ozębna, cement korzeniowy i kość wyrostka.
Lekarz dentysta specjalizujący się w leczeniu chorób przyzębia, czyli tkanek otaczających i utrzymujących zęby.
Potoczna nazwa wypełnienia stomatologicznego, stosowanego do odbudowy ubytków w zębach spowodowanych próchnicą.
Działania zapobiegające chorobom zębów i dziąseł: higiena, fluoryzacja, lakowanie, regularne wizyty kontrolne.
Choroba zakaźna zębów powodowana przez bakterie, które produkują kwasy niszczące szkliwo i zębinę. Najpowszechniejsza choroba zębów.
Częściowe usunięcie miazgi zęba (tylko z komory), stosowane głównie w zębach mlecznych.
Biofilm bakteryjny odkładający się na powierzchni zębów, główna przyczyna próchnicy i chorób przyzębia.
Badanie radiologiczne zębów i kości szczęk, umożliwiające diagnozę próchnicy, stanów zapalnych, złamań i innych patologii.
Zabieg chirurgicznego usunięcia wierzchołka korzenia zęba wraz ze zmianą zapalną.
Aparat retencyjny zakładany po leczeniu ortodontycznym w celu utrzymania efektów leczenia.
Zatrzymanie zęba w kości, uniemożliwiające jego prawidłowe wyrzynanie.
Ząb przedni (jedynka lub dwójka) służący do odgryzania pokarmu. Człowiek ma 8 siekaczy.
Zabieg usuwania kamienia nazębnego przy użyciu specjalnych narzędzi ultradźwiękowych lub ręcznych. Część profesjonalnej higienizacji.
Dziedzina stomatologii zajmująca się poprawą wyglądu uśmiechu: wybielanie, licówki, bonding.
Najtwardsza tkanka w organizmie człowieka, pokrywająca koronę zęba. Chroni ząb przed uszkodzeniami mechanicznymi i chemicznymi.
Stan żywotności miazgi zęba, określany testami termicznymi lub elektrycznymi.
Element protetyczny osadzany w kanale korzeniowym jako podbudowa pod koronę protetyczną.
Zabieg estetyczny mający na celu rozjaśnienie koloru zębów. Może być wykonywany w gabinecie lub w domu pod kontrolą dentysty.
Martwica miazgi zęba spowodowana zakażeniem bakteryjnym lub urazem.
Sposób, w jaki zęby górne i dolne stykają się podczas zamykania ust. Prawidłowy zgryz jest ważny dla funkcji żucia i estetyki.
Farmakologiczne wyłączenie czucia w określonym obszarze jamy ustnej, umożliwiające bezbolesne przeprowadzenie zabiegów stomatologicznych.
Twarda tkanka stanowiąca główną masę zęba, bardziej miękka niż szkliwo, zawierająca kanaliki zębinowe.
Pierwszy zestaw zębów u człowieka, liczący 20 zębów. Wyrastają od 6 miesiąca życia i są stopniowo wymieniane na zęby stałe.
Przebarwienie zęba na kolor żółty lub brązowy spowodowane martwicą miazgi.
Slownik zawiera 83 terminow stomatologicznych